72 χρονη φοιτήτρια η Νίκη Λαζάρου

Στο πλαίσιο των γυναικών που μας εμπνέουν η Ανθή παρακολούθησε την πορεία της Νίκης Λαζάρου και δημοσίευσε την ιστορία της στην «Καθημερινή»,

Η ιστορία της κ. Νίκης Λαζάρου είναι μια πραγματική ωδή στη δύναμη της γυναικείας θέλησης. Στα 22 της, οι δικοί της την έστειλαν στη Νότια Αφρική για να «χτίσει» τη ζωή της. Έχασε τον πρώτο της σύζυγο στα 49 του και, ως χήρα, μεγάλωσε μόνη της τα δύο παιδιά της. Το 1995 επέστρεψε στην Ελλάδα με τον δεύτερο σύζυγό της, τον Τομ, και το 2008 αποφάσισε να πάει στο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας. Δεν σταμάτησε εκεί. Το 2014 πέρασε στο Τμήμα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας και Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου!

Η ζωή της μοιάζει με ταινία. Και έγινε ταινία. Το ντοκιμαντέρ «Νίκη», δημιουργία τριών φοιτητών –του Αλέξανδρου Στεργίου, της Ιουλίας Σαράντου και της Δέσποινας Βερρή–, απέσπασε το πρώτο βραβείο στο 4ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ AegeanDocs. «Φαινόμουν λίγο μεγάλη στην ταινία, αλλά δεν πειράζει. Είμαι μεγάλη!» λέει γελώντας η ίδια.

Ο σύζυγός της, αν και τη στήριζε πάντα, είχε κάποιες αμφιβολίες για το πώς θα συνδύαζε τις σπουδές της με την καθημερινότητά της. Χρειάζεται, άλλωστε, μετακινήσεις με λεωφορείο και πολλές ώρες διάβασμα. «Όταν όμως είδα την ταινία, κατάλαβα ότι η ιστορία της είναι πηγή έμπνευσης για πολλούς. Εγώ νιώθω νικήτρια της ζωής!» εξομολογείται η κ. Νίκη.

Και πώς να μην είναι νικήτρια; Έχοντας ολοκληρώσει μόνο το δημοτικό, έμεινε χήρα στη Νότια Αφρική, δούλευε 18 ώρες την ημέρα για να μεγαλώσει τα παιδιά της. Και τα κατάφερε. Σήμερα, η κόρη της είναι αρχιτέκτονας στο Γιοχάνεσμπουργκ και ο γιος της μηχανολόγος στην Αυστραλία.

Το άγχος του πανεπιστημίου την ακολουθεί ακόμα. «Την πρώτη χρονιά απογοητεύτηκα, γιατί δεν ήξερα ότι οι βαθμοί είναι τόσο δύσκολο να αποκτηθούν. Τώρα, όμως, έμαθα πως μπορώ να ξαναδώσω αν δεν περάσω κάτι, και δεν με νοιάζει καθόλου!» λέει με χαμόγελο.

Η κ. Νίκη είναι μια γυναίκα που μας θυμίζει πως η ζωή είναι γεμάτη ευκαιρίες – αρκεί να τις αρπάξουμε.

 

Previous
Previous

Εσύ στον ψηφιακό κόσμο

Next
Next

Εκείνη και Εκείνη, με φόντο μια ταινία και τη Σαπφώ